26 Mart 2008 Çarşamba

Benim Lethe 'm

mutlu muyum.....evet fazlasıyla hiç durmamacasına kanayan yaraları olan bırı ne kadar mutluysa işte öyle mutluyum.varolmanın dayanılmaz agırlıgına karsı buyuk bır savaş verıyor benlıgım yenılmemek ıcın süreklı yasayacaksın yasamalısın dıyor ama sadece kendımı kandırıyorum biliyorum..varlıgıma olan inancımı kaybettıgım anda acı cekıyorum soyutlanıyorum etrafımda ınsanlar olsada yalnızım günden güne yokoluyorum kimse hiçkimse bilmıyor sozlerımı gerı alıyorum .. olanca anlamsızlıgı hıçlıgı ıle soyledıgım her kelımeyı özür diliyorum binlerece kere herkesten hayatlarınını bır parcasına dahıl oldugum ıcıneger bır gun ölmeyı denersem.....umarım kimse üzülmez gözyaslarını haketmıyorum cunku katlet öldür boğ beni LETHE, SYTKES izin ver tanrıların adına yemın edeyım yaptıklarının hata olduklarını söyleyeyım eger sevmekten ,birilerine baglanmaktan delıcesıne korkmasaydım kendı kendıme yetemeyecegıme ınandırabılseydım kendımı belkı yasamayı ısteyebılırdım belki.....öldür öldür beni lethe dalgalarınla bog benı..unuttur herseyı..adımı varlıgımı kahrolası benlıgımı unuttur bana..yoket beni bir pislikmişcesine.. nefret ettıgım hayattan kaldır beni kandır beni lethe yasadıgımın bir ruya olduguna inandır çal beni kendımden lethe ..ruhumu götur uzaklara.korkularımdan hiçligimden uzaklastır benı..kanıyor ruhumuda acılan yaralar tekrardan lethe dökülen kanlar okyanusları doldurdu bittim tukendım ..lethe soyutladım kendımı dunyadan..yokolma istegi ile...ya yoket beni yada kendımı yokedecek cesaretı sagla bana LETHE...

Hiç yorum yok: