ben miyidim o resimdeki yoksa içimdeki sen mıydın
öylesine karanlık öylesine kırmızı
Kan kırmızı.....
Çünkü kanayan benim
ruhumdaki yaralar artık katlanamıyor bana
intihar ediyorlar..
benim yapmak istediğimi yapıyorlar..
uzattııgı gümüş kadehi alıyorum..
kalbime göturuyorum içi agzına kadar kanla doluyor.
ve ona veriyorum. içiyor..
agzınını kenarından kanım akıyor..
teşekkur eder gibi kadehını kaldırıyor bana..
biryudum daha alıyor büyükçe..
ve gidiyor..
ben ise arkasından boş boş bakıyorum..
oda oda gidiyor hayatımdan herkes gibiherşey gibi...
oysa beni de yanında göturmesını o kadar istıyordum ki...
4 Temmuz 2008 Cuma
karanlık...
iyi olmayı istedim hep
iyi olmanı
hep iyi ve mutlu olmanı
mutlu olmayı ıstedım sadece
cocuklugumdakı kadar kolaycana
hiç bitmeyecek sandım
bu mutlu ruyamız hıc bıtmeyecektı
bıtmemelıydı
ama bitti
beraberinde bizde bittik
ben de bittim
yok oluyorum gitgide
ruhen psıkolojıkman yok oluyorum
androidlere donusuyorum sessızcene
kimseye birsey belli etmeden yokolmalıyım
dıyorum
yok olmalıyım sessızcene ve derinden
beni özledıklerınde insanlar
sadece ıclerındekı karanlıga bakmalı
cunku orada olacagım
yok olan mutlulugum yok olan ben ile
karanlıga karısacagım
G.D.
G.D.
030708 03 01
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
