Asla Söyleyemediklerim...

Anne sesimi duyuyor musun
karanlıgın ıcındekı cıglıgımı ..
anne ben burdayım görmuyor musun
yasamaya var olmaya calısıyorum ...

nefes aldıkca daha da dıbe vuruyorum ..en mutlu oldugumu sandıgım anda bile .. yok oluyorum ne yapmalıyım ne olacagım hiç bilmiyorum ..kafam karmakarısık .. ne yAPMALIYIM anne YİNE yine senin yanında olmak ıstıyorum senin içinde ... tek derdimin 9 ay 10 gunu doldurmak lanet olası dunyaya gelmek oldugu beynımın calısmadıgı algılarımın sıfır oldugu fetus olmak istıyorum..
yasayarak bısey olmuyor..hiç birsey olmuyor hemde hergun bırbırınden farklı gıbı gozuksede aslında her bırı ayrı kaos..paradox gibi yaşam bir cozumu bır sonu yok bır yarısma degıl bıtıse ulastıgında kazandıgın yada kaybettıgın ...

hayat sonsuz bır surec asla bıttı dıyemedıgın asla kurtulamadıgın ..ölmek bile cozum degil yok olmak da...kacmak da...

yüzleşmem gerek anne hayatın ta kendısıyle ..batmalıyım belkı her anlamda yada yukselmelıyım kı boyle olacagını hıc sanmasam da

ne yapacagım hayatta bir bekletim de yok ne iyi kazanç saglayan bir işe gırmelıyım kesınlıkle bunu yapmalıyım dıyebılıyorum nede herseyı bos verip ulkeyı yasadıgım yerı arkadaslarımı terk etmeyi düşünebiliyorum

Anne orda mısın hala
bensenin kızın mıyım
hala senin biricik kızın mıyım
her ne yaparsam yapayım hala kızın olarak kabul edecek mısın

ya sen Baba
beni seviyor musun
seninde biricik kızın mıyım hala
yoksa kahrolası bir ucube mı ?

Ben sizi cok cok seviyorum asla soylemesem de ..soyleyemıyorum bilirsiniz beni sevgısını acık acık dıle getıren bırı degılım ben .. Duygularını acıklama konusunda basarısız bırıyım kabul edıyorum..

neyde basarılıyım kı... hiç bir seyde dikiş tutturamadım ...
tutturabılır mıyım o da mechul ya :=)
oksijen katili olmaya devam ediyorum...


G.D.
260309 0009